Ձյունը / Neve di Ruben Hakhverdyan
Ձյունը երկար սպասեց գիշերվա խորհրդին,
Մինչև լույսերը հանգան,
ու ձայները լռեցին,
Ու հանկարծ գիշերվա մեջ
ինչ-որ բան զրգնգաց,
Խենթի պես պարելով փաթիլներն իջան ցած:
Ձյունը գալիս է դանդաղ,
Ձյունն իր երգն է երգում,
Ձյունը իջնում է թեթև,
Ձյունն իր հեքիաթն է պատմում:
Արծաթե թիթեռնիկներ
Պոկված կապույտ հեքիաթներից
Թևածելով իջան ներքև,
Երգով լցրին քաղաքը ծեր,
Ու երազկոտ կտուրներին բերին
ճերմակ հանդարտություն,
Ու երազկոտ կտուրներին բերին
ճերմակ հանդարտություն:
Ձյունը գալիս է դանդաղ,
Ձյունն իր երգն ե երգում,
Ձյունը իջնում է թեթև,
Ձյունն իր հեքիաթն է պատմում:
Ոսկեծամ գեղեցկուհի,
առանց քեզ ես չեմ ապրի,
Առանց քեզ ձյունը ճերմակ,
ա՜խ, շուտով կդադարի,
Հայտնվիր գիշերվա իրական հեքիաթում,
Որ մինչև լուսաբաց մեզ իր գիրկն է առնում:
Neve
La neve ha atteso a lungo il mistero della notte,Fino a quando le luci si sono spente, e le voci si sono zittite,
E improvvisamente nella notte qualcosa ha tintinnato,
Come un pazzo danzando i fiocchi sono scesi giù.
La neve arriva lentamente, La neve canta la sua canzone, La neve scende leggera, La neve racconta la sua fiaba.
Farfalline d'argento Strappate da fiabe azzurre Svolazzando sono scese giù, Con un canto hanno riempito la città vecchia, E ai tetti sognanti hanno portato bianca tranquillità, E ai tetti sognanti hanno portato bianca tranquillità.
La neve arriva lentamente, La neve canta la sua canzone, La neve scende leggera, La neve racconta la sua fiaba.
Bellezza dai capelli d'oro, senza di te non vivo, Senza di te la neve bianca, ah, presto si fermerà, Apppari nella fiaba reale della notte, Che fino all'alba ci prende nel suo abbraccio.
