è un'Associazione Culturale. Ha lo scopo di diffondere e ampliare la Conoscenza dell'opera di Hrand Nazariantz e della cultura letteraria, artistica, musicale del Vicino Oriente Europeo e Asiatico.

30 ottobre 2013

La pianista Diana Gagrielyan a Trevignano Romano


Il prossimo 3 novembre alle ore 17,30 presso la Sala Consiliare del Comune di Trevignano Romano, la pianista Armena Diana Gabrielyan terrà un concerto dedicato a tre grandi maestri dell'ex area russa del Novecento.  
Il ricco ed elaborato programma spazierà da Sergej Sergeevič Prokof'ev,  Igor' Fëdorovič Stravinskij e Arno Babajanya.
Il costo del biglietto è di 5,00 euro

29 ottobre 2013

Flying to Carmelo - Carlo Coppola e Giuseppe De Trizio ricordano Carmelo Bene


Venerdi 1 Novembre a partire dalle 19:30 presso Flying Circus, Strada Palazzo di Città 51, Bari (Vecchia), si terrà una serata dedicata a Carmelo Bene.

Tra gli eventi previsti:


- Presentazione del volume Figli di B.: «ad una voce per il teatro» a cura di Carlo Coppola, antologia di scritti di teatro, poesia, musica e scrittura per il cinema dedicata a Carmelo Bene a 11 anni dalla sua scomparsa.
- Insieme al curatore interverranno il musicista e scrittore Giuseppe De Trizio, tra gli autori presenti nel volume, l'attrice Maria Giaquinto reciterà brani tratti dal volume.
Seguiranno proiezioni di filmati dedicati a Carmelo Bene.

25 ottobre 2013

Maria Luisa Bene legge Carmelo Bene




Un ultimo sipario per ricordare Maria Luisa Bene, sorella del maestro Carmelo BENE.
Una donna indimenticabile, cara, difficile eccentrica e generosa, amica di molti e sempre pronta a difendere il fratello dai fantasmi che ne affollavano la memoria, o quella che lei figurava essere tali. 
Si trascinava, caracollante, con i suoi ricordi, i fasti, i suoi pensieri donchisciotteschi. Era buona, anche se talvolta burbera, con idee di altri tempi, di presunte nobiltà salentine, di pomeriggi assolati a dirigere il sole e sfidare i numi, ma con sobrietà e parsimonia, il fato, la vita, contro il buio della notte senza fine!



Profezia triste

di
Carmelo Bene



E una pioggia di fiori
coprirà le mie ossa;
ma la rosa che graffiò
il mio cuore non bacerà
il mio tumulo.
Le mie mani frugheranno
nelle orbite vuote a cercar
lacrime che non verserò.
E verrà un brutto giorno
in cui i venti spazzeranno
lontano quei fiori
che peso mi furono,
esponendo alle frustate del sole
le ossa, lugubri avanzi
d’una cena
che non fu mai consumata!


tratto da: 
Carmelo Bene, La poesia nella poesia, con letture Maria Luisa Bene e  musiche Francesco Libetta; Prologo Luigi A. Santoro, Lecce, Adriatica editrice Salentina, c2009

23 ottobre 2013

Onoreficenze dall'Armenia per Sarò Khodaverdi e Baykar Sivazliyan


Sabato, 12 ottobre 2013, alla presenza di 150 delegati provenienti da 20 paesi diversi,  il Ministro della Diaspora della Repubblica d'Armenia, signora prof.ssa Hranush Hagopyan, ha insignito il nostro connazionale Sarò Khodaverdi, per ordine del Presidente della Repubblica di Armenia, dell'onorificenza di “Boghos Nubar” per la sua lunga e consistente attività di benefattore in Armenia e nel Naghorno Gharabagh.
            Nella stessa sede, il Prof. Baykar Sivazliyan, presidente dell'Unione degli Armeni d'Italia, ha ricevuto l'onorificenza “Mayrenii Tesban” per la sua attività di 35 anni di insegnamento e diffusione all'estero della Lingua Armena, rivolto agli stranieri.

Il Centro Studi Hrand Nazariantz forrmula ai due premiati i più vivi complimenti, unitamente a sentimenti di stima per i prestigiosi riconoscimenti ricevuti.

21 ottobre 2013

MATER DOLOROSA di Hrand Nazariantz


AZNIVE MERHAMETCIYAN
madre di Hrand Nazariantz


Մայրիկիս

Կարծես անդրաչխարհի մը իրիկունը, դուրսը...
Հառաչալի ու տարփաւոր իրիկուն մը մայրիկ,
Աստղալի, սուրբ մենութեան անրջաձայն իրիկուն մը,
Ցնորանբաւ թչուաութեամբ լեցւն,
Ու քու կարօտովդ քաղցրացած
Ու որբաացած մտածումէս լուսաւրուած իրիկուն նը,
Կարծես անդրաչխարհի իրիկուն, դուրսիը, մայրիկ...

Ա՛հ, գիտե՚մ որբաձայն յուչերով ապրող այսպէս իրիկուն մը
Քո՛ւ հնգիիդ մէջ ալ...
Ու զիտեմ, դուն ամէն իրիկուն վերադարծիս կ՚սպասես,
Սո՛ւրբ կրն, հոգիիս լուսապսակը երկնաժպիտ
Ու երազներուս վերջին ժպտը անպատում,
Դո՛ւմ, հեռո՛ւմ, անմատչելի տրտմութեանդ մէջ քրմական
Կախարդարդական հրճուանքով արտասուախառն
Հոգիդ թափելով զո՛ւր Սպասումներու իտէացած սրբանօթին մէջ։

Գիտե՛մ, հո՛ տ ալ անդրաչխարհի մը իրիկունը ըլլալու է...
Ու դուն ալ թերերդ նիհար թեւերդ կ՚ երկարես
Բարի հաւատքիդ մէջ՝ դէպի վաղուան Ցնորքը նենգաւոր...
Ո՞ վ իմ անյուսունս քնքոյչ,
Որ աչնայնի սգաւոր վերջալոյսի մի մը պէս
Խաւարներուն դէմ հո՛ւր հեծքերով կը մաքառիս
Ու կը նայիս, աննուաճ հաւատքով, անապատ ճամբուն,
Ուրկե մեկցայ օր մը՝ սիրտս խորհրդաւսջոր արեւէ մը զարնւած։

Դէպի հպարտ կործանումերը կեանքին,
Դէպի հրաչք, դէպի խորհդածուած
Հրատեսիլ առասպլը Կեանքին ու Սահուան...

Անկէ ի կեր, ո՞ւր գացին յաւերժաբաղձ երազնրը կեանքին,
Վայրենարչաւ անեզրնւթիւնն ալ Հոգիին
Որ հրաչալի զմայլանքներու գաղտնիքը տարիւ
Իրիկուն մը, այսպէ՛ս,
Անդրաչխարհի իրիկուն նը խորին
Ճակատագրի անպատմելի խորհուրդին...

Բայց, պիտի վերադառնամ ես, մայրիկ,
Պիտի վերադառնամ իրիկուն մը,
Հերոսական ընծայումի իրիկուն նը սրբազան,
Արդար ժամերու նէջէն ծիրանի,
Մահուան մռայլ երկինքներուն մէջ
Հաւատքիս ասղերը վառած... 

Ու ղո՛ւն պիտի ընդունիս զիս
Այնպէս ինչպէս երկինքին խաղաղութիւնը կ՚ընդունի
Ոգեւար արեւուն տարփանքը լուսաւոր,
Ու պիտի տեսնես դալուկը ճակտրս
Ուր ձիւնն ու ցաւն իջան կեանքին նենգաւր,
Թեւերո՛ւդ, թեւերո՛ւդ մէջ խորին
Մոռացումէն ու մահէն ալ խորին...

Ա՛հ, եթէ գիտնաս, մայրիկ, ի՛նչպէս
Մթնած աչքերս տարագրութեան ճամբաներուն վրայ
Անվերջ տենչացին
Վերջին անգամ մը գոնէ
Ներողութիւնը առաքինի բարութեանդ
Այս այնքա՛ն զացած գոյութեանս համար
Որ չտեսաւ թափուած բոլոր արցունքներուն
Անհուն քերթուածը երազուած...

Ա՛հ, եթէ գիտնաս, ի՛նչպէս, խոցուած
Հոգիս յոգնած անէն բանէ, կ՛որոնէ միայն
Խաղաղութիւն անբաւ թեւերուդ մէջ խորին
Ու երգն անոյչ անդարձ բարի օրերուն,
Անոյչ երգը զոր կ՚երգէիր ինծի
Սուրը խենդութեան օրերուս,
Խոնարհ երգը կարօտիդ
Այնան սիրելի սիրտիսՇրթներուդ վրայ բարի ու տրտռւն
Մաքուր աղօթքիղ կապոյտ խունկին մէջէն 
Մայի՛կ, մայրի՛, վերջին ժաիտն օրհասական հոգիիս...
                              
                                                       Պարի (Իտալիա), 1915

________________________________
                                                                              a Mia Madre
Io so che tu mi aspetti,
la giù, raccolta in tua cupa tristezza
vigile, tu mi aspetti ne l'angoscia
o madre, o santa madre,
e ne l'attesa versi lacrime pure, 
ne l'urna del dolore.
Io so che tu mi aspetti
là giù, che benedici
il tuo figlio lontano e maledici
il destino inesorabile.
sanguina la tua carne
su le spiene del suo esilio,
- o bianchissima ne l'ora vespertina -
tu rendi le esili braccia 
ne la tua fede eroica
verso l'illusione di un domani...
O colcezza suprema e luminosa,
o soave disperazione,
simile a l'agonia di un tramonto d'autunno
che lotta contro le tenebre,
languido e pur inestiguibile!
Così tu mi attendi lontana
ne la piccola casa sul poggio,
dove vedesti crescere 
il frutto del tuo grande unico amore.
- Mistica anima, dolce quant'altra mai! -
Ogni crepuscolo che passa 
ne le care pupille si sprofonda
e le abbuia:
begli occhi sognanti,
ma stanchim ahi troppo stanchi
per le vigilie vane
per gli orizzonti ostili
e il cammino d'esilio
dal quale mi vedesti lontanare
con l'ebbro cuore in fuoco,
la giovinezza incesa dà un sole misterioso,
simile a l'agonia d'un tramonto d'autunno
verso orgogliose rovine...
Pure, io farò ritorno
farò ritorno in una sera scura,
ne l'ora de la giustizia
ne l'ora del riscatto,
quando la Morte indietreggerà innanzi a la Fede,
io tornerò recando 
il nostro dolore ululante
e vendicatore, il genio 
della Vittoria!
E tu mi attenderai,
e accoglierai il capo
precocemente bianco
ma rude per la lotta
ne le tue braccia profonde
come l'oblio e la morte;
perchè i miei occhi anelano 
ancora una volta, l'ultima volta
il perdono de la tua bontà,
per la mia vuota esistenza
che non ha visto scorrere
il sangue de l'Oppressore
sotto la spada di mio padre,
su la quale ho promesso
su la quale ho giurato, partendo...
Ma la mia vita, madre, credi,
non è stata vana, e indegna, 
e la mia anima stanca 
cercherà, madre, il tuo amplesso,
e il tuo dolce canto antico
il dolce canto ascoltato
al tempo della balda giovinezza,
al tempo de la santa follia,
il canto umile e savro
tanto caro al mio cuore
su le tue braccia buone
entro l'azzurro incenso de la preghiera,
o madre, madre...

BARI (ITALIA), 1915

ՍԱՆԹԱ ԼՈՒՉԻԱ una poesia dedicata a Napoli di Hrand Nazariantz




ԾՈՎՆ Է ՊԱՅԾԱՌ,ՋԻՆՋ ԼՈՒՍՆԿԱՅ.
ՎԵՐՆ ԵՐԿԻՆՔՆ Է ԼՈՒՍԱԾՈՐԱՆ,
ՅԱՐԱԾՓՈՒՆ ՋՈՒՐԻՆ ՎՐԱՅ
ԿԸ ԹԵՎԱԾԷ ԱՐԾԱԹԱՁԱՅՆ
ՍԱՆԹԱ ԼՈՒՉԻԱ,ՍԱՆԹԱ ԼՈՒՉԻԱ:

ՈՒՆԱՅՆ ԽՈՐՀՈՒՐԴՆ ՀԱՄԲՈՅՐՆԵՐՈՒՆ
ՄԻՆՉԵՎ ԱՌՏՈՒ ՊԻՏԻ ԴՈՂԱՅ
ՇՐԹՈՒՆՔՆԵՐՈՒԴ ՎՐԱՅ ՏԺԳՈՅՆ'
ՍԻՐԱՆՈՒԱԳ ԱԼԵԼՈՒԻԱ,
ՍԱՆԹԱ ԼՈՒՉԻԱ,ՍԱՆԹԱ ԼՈՒՉԻԱ:

ՄԱՆՏՕԼԻՆԱՆ' ՁԵՌՔԻԴ ՆՈՐԲԻՆ
ԳԳՈՒԱՆՔԻՆ ՏԱԿ ԿԸ ՀԵԾԿԸԼՏԱՅ,
ՆԱՎԵՐԳՆԵՐԸ ԼԻԱԼՈՒՍՆԻՆ
ԱՄՕՌՕԶԱ ՊԻԱՆԻՍԻՄԱ...
ՍԱՆԹԱ ԼՈՒՉԻԱ,ՍԱՆԹԱ ԼՈՒՉԻԱ:

ՇՐԹՈՒՆՔՆԵՐԴ ՀԱՄԲՈՅՐ Կ'ՈՒԶԵՆ,
ՄԻՆՉ ՆԱՅՈՒԱԾՔԴ ' ԵՐԱԶ ԱՆՀՈՒՆ,
ԿԸ ԳԳՈՒԷ ՀՈՎԸ ԹԱՓԱՌԵԼԷՆ
ԹԱՔՈՒՆ ԿԻՐՔԸ ՔՈՒ ԱՉՔԵՐՈՒՆ,
ՍԱՆԹԱ ԼՈՒՉԻԱ,ՍԱՆԹԱ ԼՈՒՉԻԱ:

ՈՒ ԴՈՒՆ, ՀՈԳԻՍ, ԻՆՁ ԿԸ ԹՈՒԻՍ,
ԱԼԻՔՆԵՐՈՒՆ ԾԸՆԱԾ ՄԵՋԷՆ,
ԱՂՈՒՈՐ ՊԱՐԻԿԸ ԵՐԱԶԻՍ
ՆՐԲԱՄԱՐՄԻՆ ՈՒ ԼՈՒՍԵՂԷՆ,
ՍԱՆԹԱ ԼՈՒՉԻԱ,ՍԱՆԹԱ ԼՈՒՉԻԱ:

ՈՒ ՆԱՎԸ ՄԻՇՏ ԿԸ ՀԵՌԱՆԱՅ
ԾՈՎԵՐՈՒՆ ԲԱՑԸ ԱՄԱՅԻ,
ԱԼԻՔՆԵՐՆ ԱԼ ԼՈՒՍԱՀՄԱՅ '
ԿԸ ԿՐԿՆԵՆ ԵՐԳԸԴ ՏԵՆՉԱԼԻ
ՍԱՆԹԱ ԼՈՒՉԻԱ,ՍԱՆԹԱ ԼՈՒՉԻԱ:



19 ottobre 2013

Ciao Maria Luisa !




MARIA LUISA BENE
8 Aprile 1939 – 15 Ottobre 2013
 Se ne è andata Maria Luisa Bene sorella del maestro Carmelo Bene. Un pezzo di storia del Teatro e del Cinema di ricerca che va via, con le sue testimonianze mai verificabili sino in fondo, con la sua meravigliosa aria da signora di altri tempi, pronta lancia in resta a rivendicare i suoi diritti contro tutto e tutti. 
Era capace di gesti di grande generosità e affetto, di ricordi straordinari, di personaggi incantevoli! La prima volta a cena mi raccontò dell'ultima sera a cena con Pier Paolo Pasolini, mangiammo fagioli e pecorino e bevemmo un ottimo rosato!
Maria Luisa ti ho voluto Bene!!! E te ne voglio ancora, non ti dimenticherò. Ora che sei tornata dal tuo adorato Arturo e da quel buono e affettuso ragazzo che fu Carmelo spero sarai contenta, mentre in un'altra dimensione palleggiate dalle tabacchine dell'opificio di Campi giocate spensierati. Ora siete di nuovo lì adolescenti a tirare di scherma nel salone del palazzo di via Degli Antoglietta a Lecce.
La nave che passa sul fondale della Butterfly è lì ed ora entrambi vi state dentro!


 

18 ottobre 2013

Figli di B.: «ad una voce per il teatro» alla Libreria Zaum di Bari

Questa sera alle 18:30 Figli di B.: «ad una voce per il teatro» sarà presentato alla Libreria Zaum da Giuseppe Ceddìa ... accorrete festosi!
Non occorre, infatti, che voi siate numerosi, non è il numero a fare la differenza ma la qualità del pensiero e dell'azione, dell'ascolto e della partecipazione.

Sonnet - Սոնետ by Yeghishe Charents





Սոնետ

Ես ինչպե՞ս Ձեզ չսիրեմ։ — Դուք արվեստ եք ու հոգի։
Օ, կարելի՞ է արդյոք պրոֆիլը Ձեր չսիրել։
Ով երգ ունի իր սրտում ու սովոր է գեղեցկի՝
Նա պարտավոր է Ձեզ բյուր, հազար սոնետ նվիրել։

Դուք այնպես մե՜ղմ եք խոսում։ Երբ Դուք կարդում եք, տիկի՜ն,
Ձեր շրթունքները գունատ նմանվում են հասմիկի։
Եվ Ձեր աչքերը, գիտե՞ք, առանց ներքին կրակի,
Լուսաշող են՝ Ձեր կրծքի քարերի պես թանկագին։

Իսկ երբ ականջ եմ դնում ես Ձեր թեթև քայլերին —
Թվում է ինձ, թե նոքա տրիոլետներ2 են երգում

Եվ այդ երգով հմայված՝ սիրտս տխրում է լռին։
Եվ Դուք գիտե՞ք, որ սիրուց հիվանդացած իմ հոգում
Ես միշտ լսում եմ թեթև, թավ թրթիռներ ջութակի —
Երբ համբուրում եմ ես Ձեր բարակ մատներն ապակի։


Sonnet

To love you not? But how? You are art and soul!
Impossible it is - your profile I adore.
He, who melody and beauty has in store,
Will write you songs in thousands and galore.

You speak so softly,
When you read, dear lady,
Your wan lips seem jasmine,
And your eyes, you know, with no inner passion
Glitter and glisten in your chest-jewel's fashion.

When I halt to listen to the lightness in your striding,
So it feels that as if poems you are braiding,
Enchanted by which I go sad into hiding.

And, you know, in my heart fallen for your splendour,
I hear the cello play deeply and tender,
When I kiss your fingers - so fragile and slender.

 
Translated by Armine Grigoryan

01 ottobre 2013

Voce hai di miele di Sayat Nova


     (Canto XIII) 

Voce hai di miele, la parola allusiva
Ti custodisca chi ti ha serva, bella,
Candore di zucchero, vita di gazzella.
Seta di Francia e raso, la mia bella.

Ma a chiamarti satin son stoffe lise,
Se ti chiamo cipresso, poi si recide,
Gazzella si può dire di molte belle…
Di te che dire? Smeraldo, la mia bella.

Se viola ti chiamo, diranno:- È del monte!-
Se gemma, diranno:- Sei fatta di pietra.-
Se luna, diranno:- Di luce sua non splende!-
Solare splendore, la mia bella.

Sempre pellegrino alla tua porta,
Occhi di rosa rossa, d’altea in boccio,
Rosea carta il palmo, la lingua penna,
Gemma emersa dai mari, la mia bella.

Nel cuor mi gettasti il seme d’amore,
La vita m’hai tolta, ritrosa e civetta,
Al tuo Sayath Nova hai dato la morte.
Prenditi la tua rovina, la mia bella.

          Traduzione di Paola Mildonian

Diventa operativo il Centro Armeno-Italiano per il restauro, lo sviluppo, la gestione e la conservazione del patrimonio culturale

La Galleria Nazionale d'Arte in Piazza Repubblica  Una solenne cerimonia di apertura operativa del centro regionale armeno-italia...

Etichette