lunedì 21 ottobre 2013

MATER DOLOROSA di ՀՐԱՆՏ ՆԱԶԱՐԵԱՆՑ (Hrand Nazariantz)



ՄԱՅՐԻԿԻՍ ԿԱՐԾԵՍ ԱՆԴՐԱՇԽԱՐՀԻ ՄԸ ԻՐԻԿՈՒՆԸ,ԴՈՒՐՍԸ...
ՀԱՌԱՉԱԼԻ ՈՒ ՏԱՐՓԱՎՈՐ ԻՐԻԿՈՒՆ ՄԸ,ՄԱՅՐԻԿ, ԱՍՏՂԱԼԻ,
ՍՈՒՐԲ ՄԵՆՈՒԹԵԱՆ ԱՆՐՋԱՁԱՅՆ ԻՐԻԿՈՒՆ ՄԸ,
ՑՆՈՐԱՆԲԱՎ ԹՇՈՒԱՌՈՒԹԵԱՄԲ ԼԵՑՈՒՆ, ՈՒ ՔՈՒ ԿԱՐՕՏՈՎԴ ՔԱՂՑՐԱՑԱԾ ՈՒ ՈՐԲԱՑԱԾ ՄՏԱԾՈՒՄԷՍ ԼՈՒՍԱՎՈՐՈՒԱԾ ԻՐԻԿՈՒՆ ՄԸ, ԿԱՐԾԵՍ ԱՆԴՐԱՇԽԱՐՀԻ ԻՐԻԿՈՒՆ ՄԸ,ԴՈՒՐՍԸ, ՄԱՅՐԻԿ... 
Ա'Հ,ԳԻՏԵ 'Մ, ՈՐԲԱՁԱՅՆ ՅՈՒՇԵՐՈՎ ԱՊՐՈՂ ԱՅՍՊԷՍ ԻՐԻԿՈՒՆ ՄԸ ՔՈՒ ՀՈԳԻԴ ՄԵՋ ԱԼ... 
ՈՒ ԳԻՏԵՄ,ԴՈՒՆ ԱՄԷՆ ԻՐԻԿՈՒՆ ՎԵՐԱԴԱՐՁԻՍ Կ'ՍՊԱՍԵՍ, ՍՈՒՐԲ ԿԻՆ,ՀՈԳԻԻՍ ԼՈՒՍԱՊՍԱԿԸ ԵՐԿՆԱԺՊԻՏ ՈՒ ԵՐԱԶՆԵՐՈՒՍ ՎԵՐՋԻՆ ԺՊԻՏԸ ԱՆՊԱՏՈՒՄ, ԴՈՒՆ,ՀԵՌՈՒՆ,ԱՆՄԱՏՉԵԼԻ ՏՐՏՄՈՒԹԵԱՆԴ ՄԵՋ ՔՐՄԱԿԱՆ ԿԱԽԱՐԴԱԿԱՆ ՀՐՃՈՒԱՆՔՈՎ ԱՐՏԱՍՈՒԱԽԱՌՆ ՀՈԳԻԴ ԹԱՓԵԼՈՎ ԶՈՒՐ ՍՊԱՍՈՒՄՆԵՐՈՒ ԻՏԷԱՑԱԾ ՍՐԲԱՆՕԹԻՆ ՄԵՋ: ԳԻՏԵ 'Մ,ՀՈՏ ԱԼ ԱՆԴՐԱՇԽԱՐՀԻ ՄԸ ԻՐԻԿՈՒՆԸ ԸԼԼԱԼՈՒ Է...
 ՈՒ ԴՈՒՆ ԱԼ ԹԵՐԵՎՍ ՆԻՀԱՐ ԹԵՎԵՐԴ Կ' ԵՐԿԱՐԵՍ ԲԱՐԻ ՀԱՎԱՏՔԻԴ ՄԵՋ' ԴԵՊԻ ՎԱՂՈՒԱՆ ՑՆՈՐՔԸ ՆԵՆԳԱՎՈՐ... 
ՈՎ ԻՄ ԱՆՅՈՒՍՈՒԹԻՎՆՍ ՔՆՔՈՅՇ, ՈՐ ԱՇՆԱՅՆԻ ՍԳԱՎՈՐ ՎԵՐՋԱԼՈՅՍԻ ՄԸ ՊԷՍ ԽԱՎԱՐՆԵՐՈՒՆ ԴԵՄ ՀՈՒՐ ՀԵԾՔԵՐՈՎ ԿԸ ՄԱՔԱՌԻՍ ՈՒ ԿԸ ՆԱՅԻՍ,ԱՆՆՈՒԱՃ ՀԱՎԱՏՔՈՎ,ԱՆԱՊԱՏ ՃԱՄԲՈՒՆ, 
ՈՒՐԿԷ ՄԵԿՆԵՑԱՅ ՕՐ ՄԸ' ՍԻՐՏՍ ԽՈՐՀՐԴԱՎՈՐ ԱՐԵՎԷ ՄԸ ԶԱՐՆՈՒԱԾ: ԴԵՊԻ ՀՊԱՐՏ ԿՈՐԾԱՆՈՒՄՆԵՐԸ ԿԵԱՆՔԻՆ, ԴԵՊԻ ՀՐԱՇՔ,ԴԵՊԻ ԽՈՐՀՐԴԱԾՈՒԱԾ ՀՐԱՏԵՍԻԼ ԱՌԱՍՊԵԼԸ ԿԵԱՆՔԻՆ ՈՒ ՄԱՀՈՒԱՆ... 
ԱՆԿԷ Ի ՎԵՐ,
ՈՒՐ ԳԱՑԻՆ ՅԱՎԵՐԺԱԲԱՂՁ ԵՐԱԶՆԵՐԸ ԿԵԱՆՔԻՆ, ՎԱՅՐԵՆԱՐՇԱՎ ԱՆԵԶՐՈՒԹԻՎՆՆ ԱԼ ՀՈԳԻԻՆ ՈՐ ՀՐԱՇԱԼԻ ԶՄԱՅԼԱՆՔՆԵՐՈՒ ԳԱՂՏՆԻՔԸ ՏԱՐԱՎ ԻՐԻԿՈՒՆ ՄԸ,ԱՅՍՊԷ'Ս, 
ԱՆԴՐԱՇԽԱՐՀԻ ԻՐԻԿՈՒՆ ՄԸ ԽՈՐԻՆ ՃԱԿԱՏԱԳՐԻ ԱՆՊԱՏՄԵԼԻ ԽՈՐՀՈՒՐԴԻՆ...
ԲԱՅՑ,ՊԻՏԻ ՎԵՐԱԴԱՌՆԱՄ ԵՍ ՄԱՅՐԻԿ, 
ՊԻՏԻ ՎԵՐԱԴԱՌՆԱՄ ԻՐԻԿՈՒՆ ՄԸ, 
ՀԵՐՈՍԱԿԱՆ ԸՆԾԱՅՈՒՄԻ ԻՐԻԿՈՒՆ ՄԸ ՍՐԲԱԶԱՆ, 
ԱՐԴԱՐ ԺԱՄԵՐՈՒ ՄԷՋԷՆ ԾԻՐԱՆԻ, 
ՄԱՀՈՒԱՆ ՄՌԱՅԼ ԵՐԿԻՆՔՆԵՐՈՒՆ ՄԵՋ ՀԱՎԱՏՔԻՍ ԱՍՏՂԵՐԸ ՎԱՌԱԾ... 
ՈՒ ԴՈՒՆ ՊԻՏԻ ԸՆԴՈՒՆԻՍ ԶԻՍ ԱՅՆՊԷՍ ԻՆՉՊԷՍ ԵՐԿԻՆՔԻՆ ԽԱՂԱՂՈՒԹԻՎՆԸ Կ' ԸՆԴՈՒՆԻ ՈԳԵՎԱՐ ԱՐԵՎՈՒՆ ՏԱՐՓԱՆՔԸ ԼՈՒՍԱՎՈՐ, ՈՒ ՊԻՏԻ ՏԵՍՆԵՍ ԴԱԼՈՒԿԸ ՃԱԿՏԻՍ ՈՒՐ ՁԻՎՆՆ ՈՒ ՑԱՎՆ ԻՋԱՆ ԿԵԱՆՔԻՆ ՆԵՆԳԱՎՈՐ, ԹԵՎԵՐՈՒԴ,ԹԵՎԵՐՈՒԴ ՄԵՋ ԽՈՐԻՆ ՄՈՌԱՑՈՒՄԷՆ ՈՒ ՄԱՀԵՆ ԱԼ ԽՈՐԻՆ... 
ԱՀ,ԵԹԷ ԳԻՏՆԱՍ,ՄԱՅՐԻԿ,ԻՆՉՊԷՍ ՄԹՆԱԾ ԱՉՔԵՐՍ ՏԱՐԱԳՐՈՒԹԵԱՆ ՃԱՄԲԱՆԵՐՈՒՆ ՎՐԱՅ ԱՆՎԵՐՋ ՏԵՆՉԱՑԻՆ ՎԵՐՋԻՆ ԱՆԳԱՄ ՄԸ ԳՈՆԷ ՆԵՐՈՂՈՒԹԻՎՆԸ ԱՌԱՔԻՆԻ ԲԱՐՈՒԹԵԱՆԴ ԱՅՍ ԱՅՆՔԱՆ ԶՈՒՐ ԳԱՑԱԾ ԳՈՅՈՒԹԵԱՆՍ ՀԱՄԱՐ ՈՐ ՉՏԵՍԱՎ ԹԱՓՈՒԱԾ ԲՈԼՈՐ ԱՐՑՈՒՆՔՆԵՐՈՒՆ ԱՆՀՈՒՆ ՔԵՐԹՈՒԱԾԸ ԵՐԱԶՈՒԱԾ... 
ԱՀ ԵԹԷ ԳԻՏՆԱՍ,ԻՆՉՊԵՍ,ԽՈՑՈՒԱԾ ՀՈԳԻՍ ՅՈԳՆԱԾ ԱՄԷՆ ԲԱՆԷ,Կ' ՈՐՈՆԷ ՄԻԱՅՆ ԽԱՂԱՂՈՒԹԻՎՆ ԱՆԲԱՎ ԹԵՎԵՐՈՒԴ ՄԵՋ ԽՈՐԻՆ ՈՒ ԵՐԳՆ ԱՆՈՅՇ ԱՆԴԱՐՁ ԲԱՐԻ ՕՐԵՐՈՒՆ, 
ԱՆՈՅՇ ԵՐԳԸ ԶՈՐ Կ' ԵՐԳԷԻՐ ԻՆԾԻ ՍՈՒՐԲ ԽԵԲԴՈՒԹԵԱՆ ՕՊԵՐՈՒՍ, ԽՈՆՀԱՐ ԵՐԳԸ ԿԱՐՈՏԻԴ ԱՅՆՔԱՆ ՍԻՐԵԼԻ ՍԻՐՏԻՍ ՇՐԹՆԵՐՈՒԴ ՎՐԱՅ ԲԱՐԻ ՈՒ ՏՐՏՈՒՄ ՄԱՔՈՒՐ ԱՂՕԹՔԻԴ ԿԱՊՈՅՏ ԽՈՒՆԿԻՆ ՄԷՋԷՆ ՄԱՅՐԻԿ,
ՄԱՅՐԻԿ,ՎԵՐՋԻՆ ԺՊԻՏՆ ՕՐՀԱՍԱԿԱՆ ՀՈԳԻԻՍ... 

ՊԱՐԻ (ԻՏԱԼԻԱ), 1915 

Io so che tu mi aspetti,
la giù, raccolta in tua cupa tristezza
vigile, tu mi aspetti ne l'angoscia
o madre, o santa madre,
e ne l'attesa versi lacrime pure, 
ne l'urna del dolore.
Io so che tu mi aspetti
là giù, che benedici
il tuo figlio lontano e maledici
il destino inesorabile.
sanguina la tua carne
su le spiene del suo esilio,
- o bianchissima ne l'ora vespertina -
tu rendi le esili braccia 
ne la tua fede eroica
verso l'illusione di un domani...
O colcezza suprema e luminosa,
o soave disperazione,
simile a l'agonia di un tramonto d'autunno
che lotta contro le tenebre,
languido e pur inestiguibile!
Così tu mi attendi lontana
ne la piccola casa sul poggio,
dove vedesti crescere 
il frutto del tuo grande unico amore.
- Mistica anima, dolce quant'altra mai! -
Ogni crepuscolo che passa 
ne le care pupille si sprofonda
e le abbuia:
begli occhi sognanti,
ma stanchim ahi troppo stanchi
per le vigilie vane
per gli orizzonti ostili
e il cammino d'esilio
dal quale mi vedesti lontanare
con l'ebbro cuore in fuoco,
la giovinezza incesa dà un sole misterioso,
simile a l'agonia d'un tramonto d'autunno
verso orgogliose rovine...
Pure, io farò ritorno
farò ritorno in una sera scura,
ne l'ora de la giustizia
ne l'ora del riscatto,
quando la Morte indietreggerà innanzi a la Fede,
io tornerò recando 
il nostro dolore ululante
e vendicatore, il genio 
della Vittoria!
E tu mi attenderai,
e accoglierai il capo
precocemente bianco
ma rude per la lotta
ne le tue braccia profonde
come l'oblio e la morte;
perchè i miei occhi anelano 
ancora una volta, l'ultima volta
il perdono de la tua bontà,
per la mia vuota esistenza
che non ha visto scorrere
il sangue de l'Oppressore
sotto la spada di mio padre,
su la quale ho promesso
su la quale ho giurato, partendo...
Ma la mia vita, madre, credi,
non è stata vana, e indegna, 
e la mia anima stanca 
cercherà, madre, il tuo amplesso,
e il tuo dolce canto antico
il dolce canto ascoltato
al tempo della balda giovinezza,
al tempo de la santa follia,
il canto umile e savro
tanto caro al mio cuore
su le tue braccia buone
entro l'azzurro incenso de la preghiera,
o madre, madre...
 


BARI (ITALIA),1915